คุณกำหนดชีวิตของคุณเองจนถึงทุกวันนี้ ด้วยทางเลือกและการตัดสินใจหรือไม่ตัดสินใจของคุณ ถ้ามีอะไรบางอย่างในชีวิตที่คุณไม่ชอบ คุณต้องเป็นคนรับผิดชอบเอง ไม่ใช่คนอื่นหรือสิ่งอื่น คุณอยู่ในที่ที่คุณอยู่และเป็นอย่างที่คุณเป็นอยู่ในืุกวันนี้ เพราะคุณเองเป็นคนตัดสินใจจะอยู่ตรงนั้น
ปฏิเสธที่จะโอดครวญและบ่นโวยวายถึงเหตุการณ์ในอดีตซึ่งไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ แต่จงหมุนตัวเองไปหาอนาคตแทนและคิดถึงสิ่งที่คุณต้องการและที่ที่คุณจะไป เหนือสิ่งอื่นใดจงคิดถึงเป้าหมายของคุณจะทำให้คุณมีอารมณ์ในแง่บวกและเต็มไปด้วยจุดประสงค์อีกครั้ง
คุณจะกลายเป็นคนเล็กๆ เท่ากับความปรารถนาของคุณที่คอยแต่จำกัดตัวคุณไว้ และกลายเป็นคนยิ่งใหญ่ได้เท่ากับความปรารถนาที่มีพลังแรงกล้าของคุณ " เจมส์ อัลเลน
ดร เอ็ดเวิร์ด แบนฟิลด์ แห่งฮาร์วาร์ด สรุปผลจากการวิจัยเป็นเวลากว่า 50 ปีว่า 'มุมมองในระยะยาว'คือปัจจัยที่สำคัญที่สุดของความสำเร็จส่วนตัวและความสำเร็จทางการเงินในชีวิต มุมมองระยะยาวเป็นความสามารถในการคิดถึงระยะเวลากลายปีในอนาคต ระหว่างที่ทำการตัดสินใจในปัจจุบัน คุณยิ่งคิดไกลไปในอนาคตได้มากแค่ไหน คุณจะยิ่งตัดสินใจในปัจจุบันเพื่อทำให้อนาคตกลายเป็นความจริงได้ดีขึ้นเท่านั้น
อุปสรรคเดียวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการตั้งเป้าหมายก็คือ 'ความเชื่อในขีดจำกัดของตัวเอง' มันรวมไปถึงขอบเขตที่คุณเชื่อว่าตัวเองถูกจำกัด คุณอาจเชื่อว่าตัวคุณไม่เหมาะสมพอ ตำ่ต้อยบางอย่าง เช่นสติปัญญา ความสามารถ พรสวรรค์ บุคลิกฯด้วยเหตุนี้คุณจึงเจียมเนื้อเจียมตัว การประเมินตัวเองตำ่ไปคือการที่คุณไม่ได้ตั้งเป้าหมาย หรือตั้งเป้าหมายไว้ตำ่กว่าความสามารถของตัวเอง
นึกวาดภาพว่าตัวเอง ไม่มีขีดจำกัด: การผสานแบบอย่างที่ดีเลิศเข้ากับการกำหนดทิศทางอนาคตจะทำให้คุณสามารถยุติหรือทำให้กรขบวนการจำกัดตัวเองนี้เป็นกลาง ลองนึกวาดภาพช่วงเวลาที่คุณไม่มีขีดจำกัดเลยสักนิด วาดภาพว่าคุณเป็นคนมีสวรรค์ มีความสามารถทั้งหมดที่ต้องการในการบรรลุเป้าหมายทุกอย่างที่ตั้งไว้ ลองนึกวาดภาพว่าคุณไม่มีขีดจำกัดอะไรเลยในสิ่งที่คุณจะเป็น จะมี หรือจะทำเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่สำคัญต่อคุณจริงๆ
เวลาที่คุณนึกวาดภาพอนาคตที่สมบูรณ์แบบคำถามเดียวของคุณก็คือทำอย่างไร? มันเป็นคำถามที่มีอานุภาพมากที่สุด ถามมันซำ้ๆ จะช่วยกระตุ้นความคิดสร้างสรรค์และจุดชนวนความคิดที่จะช่วยให้คุณบรรลุเป้าหมาย คนที่ไม่ประสบความสำเร็จจะสงสัยเสมอว่าเป้าหมายใดเป้าหมายหนึ่งจะมีทางเป็นไปได้หรือไม่ แต่คนที่ประสบความสำเร็จสูงจะถามคำถามแต่คำว่า 'ทำอย่างไร' แล้วก็พยายามหาวิธีเปลี่ยนวิสัยทัศน์กับเป้าหมายของพวกเขาให้กลายเป็นความจริง
ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างผู้ที่ประสบความสำเร็จสูงกับผู้ที่ประสบความสำเร็จตำ่ก็คือ 'แนวโน้มการกระทำ' คนที่ประสบความสำเร็จมากจะมีแนวโน้มการกระทำสูง คนพวกนี้จะเคลื่อนไหวตลอดเวลา พวกเขาจะวุ่นวายเสมอ ถ้าเกิดความคิดขึ้นมาเมื่อไหร่ พวกเขาจะลงมือทำทันที แต่คนที่ประสบผลสำเร็จตำ่ หรือคนที่ไม่ประสบผลสำเร็จเลย จะเต็มไปด้วยเจตนาดี แต่มักมีข้ออ้างเสมอที่จะไม่ลงมือทำในวันนี้