เฉินซู่จวี๋ แม่ค้าผัก ผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่

ฉันมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ ด้วยความรู้สึกขอบคุณ

ขอบคุณคนที่เคยตำหนิฉัน เพราะเขาช่วยชี้ให้ฉันเห็นข้อผิดพลาดของตัวเอง

ขอบคุณคนที่เคยผลักฉันล้มลง เพราะเขาช่วยสอนให้ฉันอดกลั้นมากขึ้น

ขอบคุณคนที่เคยทอดทิ้งฉัน เพราะเขาช่วยสอนให้ฉันลุกขึ้นยืนด้วยตัวเอง

ขอบคุณคนที่เคยเฆี่ยนตีฉัน เพราะเขาช่วยกระตุ้นความกล้าหาญในตัว

ขอบคุณคนที่เคยใส่ร้ายฉัน เพราะเขาช่วยหล่อหลอมความเป็นคนให้แก่ฉัน

ขอบคุณคนที่เคยหลอกลวงฉัน เพราะเขาเสริมสติปัญญาแก่ฉัน

ขอบคุณคนที่เคยทำร้ายฉัน เพราะเขาเป็นคนช่วยฝึกฝนจิตใจแก่ฉัน

ลมฟ้าอากาศ ยากแก่การคาดคะเนฉันใด ทุกข์สุขของมนุษย์ก็ไม่แน่นอนฉันนั้น " ความฝันในหอแดง ของเฉาเสวี่ยฉิน

คนแข็งแรงต้องดูแลคนไม่แข็งแรง คนมีสุขต้องช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยาก "ความคิดคำนึงอันสงบ ของ ธรรมาจารย์เจิ้งเหยียน

โชคดี ไม่มีมาเป็นหนสอง 

เคราะห์ร้าย ไม่ได้มาเพียงหนเดียว

สิ่งที่ตนไม่ปรารถนา อย่าบังคับให้ผู้อื่นกระทำ

ตั๊กแตนกำลังจะจังจั๊กจั่นกิน หารู้ไม่ว่าด้านหลังมีนกขมิ้นจ้องตะเขมือบตั๊กแตนอยู่

ในขณะที่เรากำลังจ้องหากำไรจากผู้อื่น ย่อมมีคนที่กำลังจ้องหากำไรจากเราอยู่เช่นกัน

การที่สวรรค์เบื้องบนจะมอบหมายภารกิจสำคัญให้แก่คนผู้หนึ่ง จะต้องทำให้จิตใจของเขาทนทุกข์ทรมาน ทำให้ร่ายกายของเขาเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า ทำให้เขาต้องหิวโหยจนร่างกายผ่ายผอม ทำให้เขาได้สัมผัสถึงความทุกข์ยากจากความจน ทำให้เขาต้องพบกับความวุ่นวายไม่สมปรารถนา สิ่งเหล่านี้จะช่วยให้เขามีจิตใจที่แข็งแกร่ง มั่นคง อดทน แลเพิ่มความสามารถที่เขาไม่สามารถทำได้มาก่อน 'คัดมาจากบท "เก้าจื่อ" ของเมิ่งจื่อ

ความกลัวการถูกปฏิเสธ

ไม่น่าเชื่อว่าความกลัวนี้ จะทำให้หลายคน ทนทำอะไรบางอย่างที่ก็ไม่ได้รู้สึกชอบ ไม่ได้รู้สึกว่าใช่ และทนทำทั้งที่มันคงทำให้ชีวิตที่เห็นมันก็ยังคงเป็นอย่างที่เห็น ทั้งที่อยากข้ามไปอีกฝั่งที่รู้สึกว่ามันน่าจะดีกว่า แต่ความกลัวในใจมันมากมายเกินข้ามไป แต่คิดไปเองว่า 'อย่าเลย ถ้าหากมันไม่ได้ล่ะ'ทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มเลย บางทีคนที่แกร่งที่สุด อาจจะเป็นคนที่พูดนุ่มนวลที่สุด เป็นคนธรรมดาๆที่สุด แต่เป็นตัวของตัวเอง มุ่งมั่นทุ่มเทเพื่อชีวิตที่ดีของตัวเอง ไม่ใช่คนที่พูดจาขึงขัง ดูมีอะไร แต่ข้างในว่างเปล่า มีแต่ความกลัวในใจ 'วีณา image coaching

ครั้งสุดท้ายที่คุณให้รางวัลตัวเอง... เมื่อไหร่?

คนที่อยู่ใกล้ที่สุดมักได้หลังสุดหรืออาจไม่เคยได้เลย เราให้ของขวัญวันเกิดคนอื่น ยินดีกับโอกาสพิเศษของคนอื่น ร่วมดีใจกับผู้คนในความสำเร็จของเขา จนบางทีคำถามนี้ อาจต้องใช้เวลานึกนาน ถ้าเราไม่รู้สึกรัก ไม่รู้สึกขอบคุณตัวเอง ไม่เห็นคุณค่าของตัวเอง การแสดงหรือคำพูดที่เราบอกคนอื่นออกไป มันอาจเหมือนสายลมที่ว่างเปล่า เพราะเราไม่อาจให้ในสิ่งที่เราก็... ไม่มี 'วีณา image coaching