มันไม่สำคัญหรอก ว่าเราเกิดที่ไหน พ่อแม่ของเราเป็นใคร ระดับการศึกษาสูงแค่ไหน พูดภาษาอะไร มีความสามารถอะไร ความสำเร็จหรือล้มเหลวที่ผ่านมาเป็นอย่างไร สิ่งสำคัญที่แท้คือ เราคิดว่า 'เราเองเป็นใคร'
เราคิดว่า 'เรารู้.. ว่าเราเป็นใคร' เรา 'มักแสดง' ใคร- ที่คิดว่าเราเป็นออกมา, เราไม่ใช่ ใครที่เราคิดว่าเราเป็น, เราไม่มีทางรู้ว่า เราเป็นใครจริงๆ แต่... เราสามารถเปลี่ยน 'ใคร' ที่เราคิดว่าเราเป็นได้ และในระหว่างกระบวนการ เราจะเปลี่ยน 'ใคร'ที่เราเป็น
ความรักเป็นสิ่งประหลาด... เราไม่สามารถให้ออกไป หากเราไม่มี และเรา่สามารถมีมัน จนกว่าเราจะให้มันออกไป .. ความรักจะมาได้ ด้วยการให้มันออกไป
ในชีวิตของพวกเราทุกคน จะมีช่วงเวลาที่สำคัญอยู่ช่วงหนึ่ง มันเป็นช่วงเวลาสั้นๆที่สถานการณ์และทางเลือกมาบรรจบกันพอดี มันเป็นจุดกำหนดว่าตัวเราจะดีขึ้นหรือเลวลง กำหนดว่าชีวิตควรจะได้รับความเป็นห่วงเป็นใยกรือจะถูกทอดทิ้งไม่ได้รับการเหลียวแล มันเป็นความจริงทั้งกับชีวิตคนและธุรกิจ
ส่วนผสมที่สำคัญที่สุดสำหรับความสำเร็จ ไม่ใช่ความรู้ความชำนาญด้านเทคนิค แต่คือความมีใจรักในสิ่งที่ทำ