บ่อยครั้งมากเหลือเกิน ที่คนเราพัฒนาความเชื่อที่สร้างข้อจำกัดให้กับตัวเองขึ้นมาเกี่ยวกับว่าพวกเขาเป็นใครและมีความสามารถอะไร เนื่องจากว่าพวกเขายังไม่ประสบความสำเร็จมาในอดีต พวกเขาจึงเชื่อว่าไม่สามารถประสบความสำเร็จได้ในอนาคต
คนที่ความจริงแล้วอยู่กับโลกแห่งความกลัว ขยาดที่จะต้องผิดหวังอีกครั้งหนึ่ง จากความกลัวที่มีอยู่ในตัวนั้น พวกเขาพัฒนาความเชื่อที่เป็นสาเหตุให้ตัวเองลังเล ไม่ทุ่มไปสุดตัว และผลที่ตามมาก็คือ พวกเขาได้ผลลัพท์ที่จำกัด
หากคุณกำลังจะสร้างข้อผิดพลาดคลาดเคลื่อนขึ้นในชีวิต ก็จงทำในแง่ของการประเมินความสามารถตัวเองสูงเกินไป จะว่าไปแล้ว นี่เป็นสิ่งที่ยากจะทำได้ เนื่องจากว่าความสามารถที่มีอยู่ในตัวมนุษย์นั้นมีมากมายหลายเท่าเสียจนที่ เราส่วนใหญ่ไม่อาจฝันถึง
คนมองโลกในแง่ดี จะผลิตหลักฐานอ้างอิงจากความเชื่อโดยไม่ต้องการข้อพิสูจน์หรือศรัทธาขึ้นมา รวบรวมจินตนาการมุ่งไปข้างหน้า เห็นภาพตัวเองกำลังทำสิ่งที่แตกต่างในครั้งถัดไป และกำลังประสบความสำเร็จ
สาเหตุที่ความสำเร็จหลีกหนีไปจากผู้คนส่วนใหญ่ก็เพราะว่า พวกเขาไม่มีข้ออ้างแห่งความสำเร็จในอดีตมากเพียงพอ แต่คนมองโลกในแง่ดีจะดำเนินการพร้อมกับความเชื่อ 'อดีตไม่เท่าอนาคต' ผู้นำที่ยิ่งใหญ่ทั้งปวงทุกคนซึ่งบรรลุความสำเร็จในด้านใดด้านหนึ่งในชีวิต รู้จักพลังแห่งการไล่ล่าวิสัยทัศน์อย่างต่อเนื่อง แม้จะยังไม่มีรายละเอียดอยู่เลยว่า จะไปถึงจุดนั้นได้อย่างไร
มีเพียงจินตนาการของคนเรา ที่ทำความจริงทุกสิ่ง ค้นหาจนพบความคงอยู่ที่มีประสิทธิผลและไม่อาจปฏิเสธได้ เป็นจินตนาการ หาใช่ประดิษฐกรรมที่เป็นสุดยอดศิลปะแห่งชีวิต 'โจเซฟ คอนราด
ความท้าทายที่ใหญ่ที่สุดประการหนึ่งในชีวิตใครก็ตาม คือการรู้จักแปลความหมายคำว่า'ล้มเหลว'การรู้จักจัดการกับ'ความพ่ายแพ้ ของชีวิตและสิ่งที่เรามุ่งมั่น เป็นเหตุที่จะก่อให้เกิดรูปลักษณ์ชะตาชีวิตของเรา ลักษณะที่เรารับมือกับอุปสรรคและความท้าทายต่างๆในชีวิต จะเป็นตัวกำหนดชีวิตของเรามากกว่าสิ่งอื่นใดทั้งหมด บางทีเราได้รับเหตุการณ์อ้างอิงของความเจ็บปวดและความล้มเหลวมากเหลือเกิน จนทำให้เราประกอบมันขึ้นเป็นความเชื่อที่ไม่มีอะไรที่เราทำจะช่วยให้ดีขึ้น บางคนเริ่มที่จะรู้สึกว่าสิ่งต่างๆไร้จุดหมาย ตัวเองไร้ค่าและสิ้นหวัง หรือไม่ว่าจะพยายามทำอะไรก็ตามก็จะต้องสูญเสียอยู่ดี เหล่านี้คือชุดความเชื่อที่จะต้องไม่ฝักใฝ่หากเราคิดที่จะประสบความสำเร็จหรือบรรลุสิ่งต่างๆในชีวิต ความเชื่อนี้ฉีกพลังของเราและทำลายความสามารถในการปฏิบัติ หรือเรียกว่า 'การสิ้นหวังจากการเรียนรู้' เมื่อคนเราได้รับประสบการณ์ความล้มเหลวในบางสิ่งมากเพียงพอ พวกเขาจะรับรู้และแปลความหมายการทุ่มเทความพยายามของพวกเขาว่าไร้ประโยชน์ และพัฒนาความท้อใจในลักษณะที่สิ้นหวังจากการเรียนรู้ในท้ายที่สุด
