เป็นเรื่องน่าแปลก เวลาที่ถามว่าเราต้องการอะไรในชีวิต ทุกคนต่างตอบว่าความสุข การเจริญเติบโตในอาชีพ ความก้าวหน้า การมีโอกาสต่างๆ แต่เมื่อถามลึกลงไปในความคิดปัจจุบัน มักเป็นความคิดด้านลบต่างๆ การจมอยู่กับความคิดที่เราไม่ต้องการ เพราะเหตุนี้ความสุขจึงเป็นสิ่งที่แค่อยากได้ แต่ไม่สามารถบรรลุ
หากถามว่า 'คุณจะมีความสุขเมื่อไหร่?'คำตอบคุณคืออะไร? ทำไมคนเราต้องรอให้เกิดบางอย่างแล้วถึงจะมีความสุขได้ จริงๆแล้วคนที่สร้างเงื่อนไขนี้เป็นใครกัน? คำตอบคือ ตัวคุณนั่นแหละที่สร้างเงื่อนไขนี้โดยไม่รู้ตัว ความสุขเกิดได้ทุกขณะเพราะความสุขคือภาวะทางจิต หากเรากำหนดชัดเจนว่าเราจะมีความสุข เราก็จะมีความสุข แต่หากเราแค่อยากรู้สึกมีความสุข แต่เราปล่อยภาวะจิตไปตามกระแส ความสุขก็จะได้เพียง'ความอยาก'เท่านั้น
วิธีการที่คุณสามารถเปลี่ยนอะไรก็ได้ในชีวิต 1) ตัดสินใจให้แน่ชัดว่าคุณต้องการอะไรจริงๆ และสิ่งที่ขวางกันคุณจากสิ่งนั้นคือเรื่องอะไร เพราะส่วนใหญ่เมื่อถามคนส่วนใหญ่ว่า เขาต้องการอะไรในชีวิต คำตอบจะวนอยู่กับสิ่งที่ไม่ต้องการ ต้องจำไว้ว่าในชีวิตเราได้ในสิ่งที่เราเพ่งมอง
2) เชื่อมโยงความเจ็บปวดมหาศาลเข้ากับการที่ไม่ยอมเปลี่ยนแปลงเดี๋ยวนี้ และเชื่อมโยงความพึงพอใจมหาศาลหากเปลี่ยนเดี๋ยวนี้ ปัญหาอยู่ที่การเปลี่ยนแปลงของเราเป็นเรื่องที่ 'ควรทำ'ไม่ใช่เรื่อง'ต้องทำ'หรือว่ามันเป็นเรื่องของการที่ต้องทำ แต่เป็นการต้องทำใน'สักวันหนึ่ง'วิธีการหนึ่งเดียวที่เราจะเปลี่ยนในตอนนี้คือ การสร้างอารมณ์ความรู้สึกที่ต้องการเปลี่ยนแปลงเดี๋ยวนี้อย่างรุนแรงมากจนเราทนไม่ไหวต้องลงมือทำ มันไม่ใช่เรื่องที่เราจะทำใด้หรือเปส่า แต่เป็นเรื่องที่เราจะทำหรือไม่ทำเสียมากกว่า
การเปลี่ยนแปลงไม่ได้ทำง่ายๆ ด้วยการมีความรู้ว่าคุณควรจะต้องเปลี่ยน แต่เป็นความรู้สึกอย่างลึกในอารมณ์ของโสตสัมผัสที่เป็นพื้นฐานที่สุดว่าคุณจะต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง หากคุณพยายามแต่ล้มเหลว แปลว่าความเจ็บปวดที่จะบังคับเราให้เปลี่ยนยังไม่หนักหน่วงเพียงพอ คุณยังไปไม่ถึงจุดเจ็บปวดที่ทนทานไม่ได้อีกต่อไป
ใครที่มีเหตุผลแกร่งพอก็จะมีหนทาง 20% ของการเปลี่ยนแปลงใดๆก็ตามคือการรู้ว่าจะต้องใช้วิธีอะไร แต่ 80% ที่เปลี่ยนได้เกิดมาจากเหตุผลว่า'ทำไม' หากเรารวมเหตุผลที่ว่าจะต้องเปลี่ยนเพราะอะไรได้อย่างยาวเหยียด เราก็จะเปลี่ยนสิ่งที่ต้องการเปลี่ยนแปลงแต่ไม่สำเร็จมาเป็นเวลาหลายปีให้สำเร็จได้ในเวลาชั่วลัดนิ้วมือเดียวเท่านั้น
ความขัดแย้งระหว่างมาตราฐานที่เราอยากจะเป็นกับพฤติกรรมของเรา อาจเป็นสิ่งที่มีประสิทธิผลที่สุดที่ก่อให้เราต้องเปลี่ยนแปลง มันไม่เพียงเป็นความกดดันจากภายนอกเท่านั้น แต่เป็นแรงกดดันจากภายในตัวเอง แรงที่แข็งแกร่งที่สุดในบุคลิกภาพของมนุษย์คือแรงขับในการดำรงรักษาไว้ซึ่งเกียรติภูมิแห่งเอกลักษณ์ของตน
