weenalovecookie

วันเสาร์ที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2556

เชื่อมั่นในตนเอง โดย บัณฑิต อึ้งรังษี

โลกนี้จะวัดคุณที่ 'ระยะทางที่คุณได้เดิน' ไม่ใช่ 'ความสูงที่คุณไปถึง' อย่างเดียว " บัณฑิต อึ้งรังษี True self-confidenc

เมื่อคุณตัดสินคนอื่น คุณไม่มีเวลาที่จะรักพวกเขา

ไม่มีใครหรือพลังอะไรในโลกภายนอก เทียบได้กับพลังที่คุณมีอยู่ในตัว ค้นหาพลังภายใน เพราะมันรู้วิธีที่ดีที่สุดสำหรับคุณ ' รอนดา เบิร์น

คนเดียวในโลกที่คุณควรแข่งด้วย คือ ตัวเอง มุ่งพลังจิตทั้งหมดไปที่การทำตนเองให้ดีที่สุดเท่าที่จะดีได้ แข่งกับตนเอง ให้วันนี้คุณเป็นคนดีกว่าเมื่อวาน เก่งกว่าเมื่อวาน โฟกัสไปที่การสร้าง 'เวอร์ชั่นที่เยี่ยมที่สุด' ของคุณเอง ถ้าคุณเรียนรู้ที่จะทำอย่างนี้ได้ คุณเป็นคนน้อยคนในโลกที่เข้าใจสัจธรรมข้อนี้ และรางวัลที่คุณได้คือ ความสุข สงบใจและความสำเร็จมหาศาล คุณเป็นอิสระจากคนอื่น

จิตที่แสวงหาการควบคุมเหนือผู้อื่น คือ จิตที่ชอบแข่งขัน จิตประเภทนี้ไม่ใช่จิตที่สร้างสรรค์ ในการควบคุมสภาพแวดล้อมและโชคชะตาของคุณ ไม่จำเป็นเลยว่า คุณต้องอยู่เหนือคนอื่น
ระวังจิตที่ชอบแข่งขันไว้ให้ดี ระวังความเย้ายวน แอบแฝงในการแสวงหาอำนาจเหนือผู้อื่น สำหรับจิตที่ยังไม่ได้พัฒนา หรือยังพัฒนาไม่เต็มที่ ไม่มีอะไรหอมหวลเท่ากับการใช้อำนาจควบคุมคนอื่น ' Wallace Wattles

การแข่งขัน - ผู้เข่นฆ่าการสร้างสรรค์
การแข่งขันทุกรูปแบบมีเจตนาร้ายแฝงอยู่ มองผิวเผินมันอาจจะดูเป็นมิตร แต่แรงจูงใจหลักคือ การเป็นหรือทำดีกว่าคนอื่น แต่คุณเกิดมาบนโลกนี้เพืีอสร้างสรรค์ ไม่ใช่แข่งขัน ถ้าคุณใช้การแข่งขันเป็นแรงจูงใจพื้นฐานในการทำสิ่งใดก็ตาม มันจะมีผลลัพธ์ทางลบ และทำให้คุณพ่ายแพ้ทุกครั้งไป

ถึงแม้ว่า อาจดูเหมือนว่าโลกใบนี้เป็นโลกของการแข่งขัน มันเป็นอย่างนั้นกับคนที่รู้สึกว่า จำเป็นต้องแข่งเท่านั้น คนส่วนใหญ่ปฏิเสธความคิดนี้ เพราะการเรียนในวัยเด็กส่งเสริมและรับรองการแข่งขันอย่างสูง ถ้าคุณถามคนพวกนี้ว่า เขาคิดว่าการแข่งขันเป็นเรื่องดีหรือเปล่า เขาจะตอบทันทีว่า มันไม่ใช่แค่เรื่องดีเท่านั้น แต่ยังจำเป็นอีกด้วย เขารู้สึกว่าการแข่งขันทำให้ชีวิตมีเป้าหมาย และมีทิศทาง " โรเบิร์ต แอนโทนี่

คนเราต้องได้รับรางวัล สำหรับการทำได้ดี เขาไม่เคยคิดเลยว่า รางวัลนั้นอยู่ที่การได้ทำ ไม่่ใช่ที่ผลลัพธ์

เราแข่งขันกับคนอื่นก็เพราะ เมื่อไม่แน่ใจในความสามารถของตนเอง การแข่งขันเป็นเพียงการเลียนแบบ มันเกิดขึ้นในวัยเด็กจากความจำเป็นต้องเลียนแบบคนอื่น คนที่ชอบแข่งขันรู้สึกว่าคนอื่นดีกว่าตนเอง และหาทางพิสูจน์ว่าไม่จริง เขาพยายามเอาชนะคนที่เขารู้สึกว่าเหนือกว่าเขา คนที่ชอบแข่งขันมักจะต้องการให้คนอื่นยอมรับว่า เขาทำได้ดีแค่ไหน

ตรงกันข้าม คนที่พึ่งพาตัวเองได้ ไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องแข่งขัน เขาไม่จำเป็นต้องมองเห็นว่า คนอื่นกำลังทำอะไร หรือพยายามดีกว่าคนข้างๆ เขาตระหนักในความสามารถของเขาเอง และพยายามทำชีวิตตนให้ดีเลิศ คู่แข่งขันเดียวที่เขามี คือ ตัวเขาเอง เพื่อให้ตนเองเติบโตขึ้น และเป็นเลิศในสิ่งที่ต้องการทำให้สำเร็จ

การแข่งขันคือรูปแบบหนึ่งของการแบ่งแยกอย่างแรก เมื่อคุณมีความคิดเรื่องการแข่งขัน มันมาจากความรู้สึกขาดแคลน เหมือนคุณบอกว่าของมีจำกัด คุณกำลังพูดว่ามันมีไม่เพียงพอสำหรับทุกคน ดังนั้น เราจึงต้องแข่งขันและต่อสู้เพื่อให้ได้มา ตามกฏแห่งแรงดึงดูด ยิ่งแข่งขัน คุณจะดึงดูดผู้คน เหตุการณ์ และสถานการณ์มากมาย เพื่อมาแข่งขันกับคุณในทุกด้านของชีวิต เพื่อความสุขของคุณเอง คุณต้องขจัดการแข่งขันออกไปจากจิตใจ และจงกลายเป็นจิตแห่งการสร้างสรรค์ โฟกัสไปที่ความฝัน จินตนาการ และการเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่คุณจะเป็นได้

ถ้าคุณโฟกัสที่การเอาชนะตนเอง คุณทำอะไรได้มากมาย แต่ถ้าคุณโฟกัสที่การเอาชนะคนอื่น คุณจะทำอะไรได้เล็กน้อย

คุณไม่ได้เกิดมาเพื่อแข่งขันกับใคร คุณเกิดมาเพื่อสร้างสรรค์ชีวิตตนให้เกิดเป็นผลงานชิ้นเอก และเมื่อนั้น คุณจะเป็นตัวอย่างและแรงบันดาลใจให้คนอื่น " บัณฑิต อึ้งรังษี

ความคิดสร้างสรรค์ไม่ใช่เรื่องของศิลปินเท่านั้น แต่เป็นเรื่องของนักธุรกิจที่มองหาวิธีใหม่ๆเพื่อปิดยอดขาย เป็นเรื่องของวิศวกร ที่พยายามแก้ปัญหา เป็นเรื่องของพ่อแม่ที่ต้องการให้ลูกมองโลกหลายๆแบบ " ทไวลา ธาร์ป จาก The creative habit