คุณสามารถรับคำว่า 'ไม่' ได้กี่ครั้ง? มีกี่ครั้งที่คุณต้องการเดินเข้าไปคุยกับใครสักคนที่สะดุดตา แต่ตัดสินใจว่าไม่ไปดีกว่า เพราะไม่อยากได้ยินคำว่า 'ไม่'. กี่ครั้งที่คุณตัดสินใจว่าจะไม่ลองอะไรใหม่ หรือโทรศัพท์ไปขายของ หรืออื่นอีกมากมาย เพราะไม่อยากได้ยินคำว่า 'ไม่' คิดดูสิว่าคำแค่คำเดียว จำกัดชีวิตคุณไว้แค่ไหน คำนั้นไม่ได้มีพลังอำนาจใดๆอยู่เลย มันมีพลังขึ้นมาเพราะคุณเองเป็นคนให้พลังแก่มัน พลังอำนาจของมันมาจากข้อจำกัดต่างๆที่มีนทำให้คุณสร้างขึ้น ก็แล้วความคิดจำกัดๆก่อให้เกิดอะไรขึ้น? ก็ชีวิตที่จำกัดยังไงล่ะ
จะไม่มีความสำเร็จที่แท้จริง หากปราศจากการปฏิเสธ ยิ่งถูกปฏิเสธมากเท่าใด คุณก็ยิ่งเก่งขึ้น ยิ่งได้เรียนรู้มากขึ้น ยิ่งเข้าใกล้ผลลัพธ์ของคุณมากขึ้น ครั้งต่อไปถ้ามีใครปฏิเสธคุณ แทนการโกรธขุ่นเคือง ให้ขอบคุณเขาเสีย
เงินจำนวนมากเท่าใดก็ไม่อาจซื้อสิ่งที่คุณได้รับเมื่อคุณให้ออกไป การวางแผนด้านการเงินใดๆ ก็ไม่อาจเทียบได้กับการที่เราให้ออกไปร้อยละสิบจากที่คุณหามาได้ เหตุผล เพราะเมื่อคุณให้ออกไป มันเหมือนการกล่าวกับจิตสำนึกของคุณว่า คุณมีมากจนเหลือเฟือ ถ้ามันมีมากจนเหลือเฟือก็หมายความว่าคุณสามารถได้ในสิ่งที่คุณต้องการและคนอื่นก็ด้วยเช่นกัน เมืีอคุณยึดความคิดนั้นไว้ คุณก็สามารถจะทำให้มันกลายเป็นจริงได้เช่นกัน
ผู้ซึ่งมาถึงความสำเร็จมากที่สุดแล้ว กระนั้นยังคงมีทุกสิ่งได้อีก หากยังมีอนาคตที่รอให้บรรลุ " เล่าจื้อ
จงอยู่ให้ห่างจาก 'วงนินทา' ไม่ว่าจะเป็นการเงิน งาน ความสัมพันธ์ ธุรกิจ ต่างๆ เพราะมันใส่ยาพิษให้สมองคุณ ทำให้คุณมุ่งสนใจกับสิ่งที่คนอื่นทำในชีวิตส่วนตัว แทนที่จะเป็นเรื่องว่าคุณสามารถทำอะไรได้บ้าง เพื่อทำให้คุณประสบความสำเร็จ เป็นเรื่องง่ายที่จะไปติดกับวงนินทา แต่คนที่ทำเช่นนี้กำลังดึงความสนใจของตัวเองออกจากความเบื่อหน่ายซึ่งเกิดจากการไร้ความสามารถในการผลิตผลลัพธ์ที่เขาปรารถนา
โรลลิ่ง ธันเดอร์ ปราชญ์อินเดียแดง พูดไว้ว่า 'จงพูดด้วยความมุ่งหมายดีเสมอ' จงไว้ว่าสิ่งที่เราให้ออกไปมักจะย้อนกลับมาสู่เราเสมอ ให้อยู่ห่างจากที่ทิ้งขยะของชีวิต อย่าทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ หากคุณต้องการเป็นคนที่พอใจแล้วและอยู่อย่างผู้แพ้ ให้ใช้เวลาไปกับการนินทาว่าใครไปหลับนอนกับใคร ถ้าคุณต้องการจะสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่ จงทำให้แน่ใจว่าคุณได้ท้าทายตนเอง ทดสอบตนเอง และทำให้ชีวิตของตนเองเป็นสิ่งพิเศษ
ถ้าคุณต้องการให้ชีวิตดำเนินไปได้ด้วยดี คุณต้องเริ่มที่ว่าจะเป็นผู้ให้ได้อย่างไร คนส่วนใหญ่เริ่มชีวิตโดยไม่คิดอย่างอื่นนอกจากว่าจะรับอย่างไร? การรับ ไม่ได้เป็นปัญหาหรอก การรับเปรียบเสมือนเป็นมหาสมุทร แต่คุณต้องทำให้แน่ใจว่าคุณกำลังให้เพื่อที่คุณจะได้เริ่มทำให้กระบวนการเคลื่อนที่ไป ปัญหาในชีวิตก็คือคนเราอยากเป็นฝ่ายที่ได้สิ่งต่างๆก่อน ถึงค่อยคิดว่าจะให้อย่างไร คนส่วนใหญ่ต่างก็คิดเช่นนี้ เลยทำให้ต่างฝ่ายต่างรอ สุดท้ายการมีสถานะที่จะเป็นผู้ให้เลยไม่ได้ทีโอกาสเกิดขึ้น
จิม รอน สอนไว้ว่า 'ความสุขและความสำเร็จในชีวิตไม่ได้เป็นผลมาจากสิ่งที่เรามี แต่ทว่าเป็นผลจากลักษณะการใช้ชีวิตของเรา สิ่งที่เราทำกับสิ่งที่เรามี เป็นตัวสร้างความแตกต่างในคุณภาพของชีวิต'
มีคนที่ดีแต่พูดมากมายในโลกนี้ มีคนที่รู้ว่าอะไรถูก อะไรมีพลัง อะไรที่จะทำให้ประสบความสำเร็จ อยู่เป็นจำนวนมาก แต่ก็ยังไม่ได้ผลิตผลลัพธ์ที่พวกเขาปรารถนา ไม่เพียงพอที่จะเอาแต่พูด คุณต้องทำอย่างที่คุณพูด นั่นแหละคือ พลังไร้ขีดจำกัด คือการจัดการให้ตัวเองทำในสิ่งที่จำเป็นต้องทำเพื่อผลิตความเป็นเลิศ
มีนักกล่าวปราศรัยที่ยิ่งใหญ่ 2 คนในสมัยโบราณ คนหนึ่งคือซิเซโร และอีกคนหนึ่งคือ ดีมอสตินีส เมื่อซิเซโรพูดจบลง ผู้คนจะลุกขึ้นยืนตบมือให้เกียรติและร้องเชียร์ว่า 'พูดได้ยอดเยี่ยมมาก' เมื่อดิมอสตินีสพูดจบ ผู้คนพูดว่า 'มาลุยกันเถอะ' แล้วพวกเขาก็ทำตามนั้น และนั่นคือความแตกต่างระหว่าง 'การเสนอเรื่องราว' และ 'การจูงใจ'
ขอให้ไม่เพียงแต่บุกบั่นเพืีอให้ได้เป้าหมายที่คุณตั้งไว้เท่านั้น แต่ขอให้ได้มันมาและตั้งมั่นต่อไปให้มากขึ้นอีก ไม่เพียงแต่มั่นคงในความฝันที่คุณมีอยู่ แต่ฝันให้ใหญ่กว่าฝันที่ผ่านมา ไม่เพียงให้ปีติสุขกับดินแดนและความมั่งคั่งแห่งนี้ แต่สร้างมันให้เป็นที่ควรค่าแก่การอยู่มากขึ้น และไม่เพียงนำสิ่งที่คุณสามารถทำได้ออกมาจากชีวิต แต่ขอให้มอบความรักและเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ด้วย จงเข้าเป็นส่วนหนึ่งของทีมพิเศษไม่เหมือนใคร ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าทำมากกว่า การแค่อยากจะทำ " บทส่งท้าย Unlimited Power by Anthony Robbins
