ความสุขไม่ได้เกิดจากการเป็นฝ่ายถูกเสมอ แต่เกิดจากการเรียนรู้ว่าจะทำสิ่งต่างๆให้ดีขึ้นได้อย่างไร จะทำให้คนอื่นพึงพอใจได้อย่างไร และจะทำให้คุณเองพึงพอใจได้อย่างไร
สิ่งที่ทำให้เรามีความสุขในชั่วขณะหนึ่ง อาจไม่ได้ทำให้เรามีความสุขไปตลอดชีวิตก็ได้ การปล่อยใจไปบ้างนั้นไม่เป็นไร แต่อย่าปักใจเชื่อว่าสิ่งนั้นยอดเยี่ยมที่สุด เราควรยืดหยุ่นกับแนวคิดเรื่องความสุข ให้รู้ว่ามันเป็นกระบวนการที่ต่อเนื่องค่อยเป็นค่อยไป และพร้อมจะปรับตัวตามความเปลี่ยนแปลงไปด้วย
เมื่อคนเราตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ เช่น ต้องเสียแขนขา หรือคนที่เรารักไป เราจะรู้โดยไม่มีข้อสงสัยใดๆว่ามันเปลี่ยนแปลงไม่ได้ เราจะเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน และค้นหาทางแห่งความสุขสายใหม่ แต่ ถ้าเราเชื่อว่าสถานการณ์นั้นๆสามารถเปลี่ยนแปลงแก้ไขได้ เราก็มีแนวโน้มตะจดจ่ออยู่กับสถานการณ์นั้น บ่อยครั้งเราก็ต้องผิดหวังท้อแท้ เพราะพยายามกลับไปมี'ความสุข'ที่เราเชื่อว่า ครั้งหนึ่งเราเคยมี
คุณลักษณะที่ทรงพลังมากประการหนึ่งที่ผู้ที่มีความสุขส่วนใหญ่มีเหมือนกันคือ มีความยืดหยุ่น ทรหด ผู้ที่ทรหดอดทนมักได้ความเข้มแข็งมาจากความเชื่อทางจิตวิญญาณหรือศาสนามาอย่างดี มองโลกในแง่ดี หรือมีแบบอย่างที่ดีให้ทำตาม พวกเขาเข้าใจดีว่า แม้สถานการณ์เลสร้ายที่สุดก็ยังใช้เป็นบทเรียนได้ และหากรู้จักมองดีๆก็อาจนำไปสู่ความสุขในอนาคตได้
คนที่มีความสุขมากที่สุดเหล่านี้ ต่างตั้งใจจะปล่อยวางความโกรธและให้อภัย การให้อภัยไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงคนอื่นเป็นที่ตั้ง และไม่ได้แปลว่าคุณเป็นฝ่ายผิด กฏอย่างเดียวของการให้อภัย คือ คุณต้องทำอย่างจริงใจและต้องออกมาจากหัวใจ การให้อภัยช่วยให้เรายึดติดกับมุมมองเชิงลบน้อยลง ช่วยให้เราก้าวหน้าไปได้ดีจากเดิมที่ต้องชะงักไป
อะไรคือความสุข และอะไรที่ไม่ใช่ การมีความสุข หรือจะพูดให้ถูกกว่านั้นคือ การมีความสงบสุขกับโลกรอบตัวนั้น ไม่ใช่สิ่งที่เรามองว่าเป็นความสุขในระดับที่เพิ่มขึ้น ไม่ใช่การหัวเราะไม่หยุด, ล่องลอยไปกับความสุขตลอดเวลา หรือได้บางอย่างที่ต้องการ การพบความสงบและความสุขที่แท้จริง น่าจะเป็นเรื่องภาวะการดำรงสภาวะที่รู้ซึ้งในคุณค่าของจุดที่ยืนอยู่และโลกรอบตัว เป็นความรู้สึกเชื่อมโยงสัมพันธ์และมองเห็นความงามของทุกคนและทุกสิ่ง สามารถมองดูโลกปัจจุบันขณะนั้น แล้วพูดได้ว่า 'ทุกสิ่งดีแล้ว'
วิธีที่เรามองและให้ความหมายอดีตและอนาคต เป็นตัวที่ทำให้เรารู้สึกได้ทั้งทั้งดีหรือแย่ เมื่อผนวกกับการรับรู้ของอัตตาเข้าด้วยแล้ว เราก็เริ่มร้อนรนไม่เป็นสุข
ทุกคนต่างมีระดับความสุขของตนเอง บางคนมีนิสัยชอบเข้าสังคมและรักสนุกกว่าคนอื่น ความสุขก็เหมือนความมั่งคั่ง เป็นเรื่องส่วนบุคคล ไม่ว่าคุณจะชอบแสดงออกถึงความสุขความร่าเริง หรือไม่ชอบแสดงออกแต่แอบความสุขไว้ตรงนั้นตรงนี้บ้าง ไม่ว่าสิ่งต่างๆจะเลวร้ายอย่างไร เราก็มักจะกลับไปที่ระดับความสุขที่ตั้งไว้ก่อนเสมอ
สุดยอดซีเคร็ตที่แท้สำหรับความสุขคือ ความสุขเป็นเพียงสิ่งที่เราเลือก ฉะนั้น สิ่งที่ดีที่สุดที่คุณทำเพื่อตัวเองได้ คือเรียนรู้ถึงสิ่งที่จะทำให้คุณมีความสุขที่สุดนั่นเอง จดมันไว้และพยายามเรียนรู้ว่า จะสร้างมันขึ้นในชีวิตให้มากได้อย่างไร
ความสุขที่แท้จริงนั้น มีได้แต่ในปัจจุบันขณะเท่านั้น ความหมกหมุ่นอยู่กับอดีต เป็นทุกข์กับอนาคต หรือมองหาสิ่งที่ดีงามที่อยากให้เกิดขึ้น สิ่งเหล่านี้จะต่างกันมากกับความพึงพอใจในปัจจุบันขณะ
ถ้าคุณรู้สึกเป็นทุกข์ จิตของคุณก็ไปจดจ่ออยู่กับอดีต แนวคิดอย่างหนึ่งของสุดยอดซีเคร็ต ซึ่งจะช่วยให้คุณเอาชนะความทุกข์ใดๆได้ในพริบตา นั่นคือ จดจ่ออยู่กับปัจจุบัน คุณรู้สึกเป็นทุกข์ ก็เพราะมีบางสิ่งที่คุณไม่อยากให้เกิด หรือคิดถึงบางสิ่งที่เคยเกิดขึ้นไปแล้ว หรือคิดถึงคำพูดของใครคนอื่นที่เคยพูดอะไรเอาไว้ ลืมมันซะ มันผ่านไปแล้ว มันเป็นอดีตไปแล้ว ทั้งสุขและทุกข์นั่นแหละ แล้วก็เลิกวิตกถึงอนาคตด้วย ความสุขเกิดในนาทีนี้นี่แหละ
เวลามีคนขอให้คุณช่วยให้เขาคลายกังวล สิ่งที่ช่วยได้จริงๆไม่ใช่ตัวคุณ มันคือความเข้าใจตัวเองของคนๆนั้นต่างหาก กังวลไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา มันเป็นผลจากความเขลา ความกังวลกับความสงสัยนั้นเกี่ยวข้องกันมาก เพราะมันเป็นโรคทางจิตอย่างหนึ่งที่ทำใหเกิดความเขลา
