เป้าหมาย ทำไมถึงสำคัญ

เราเติบโตมาจากประสบการณ์สองชนิด ได้แก่ ความสุขจากชัยชนะ และความเจ็บปวดจากการพ่ายแพ้ ดังนั้น ถ้าคุณตั้งใจอย่างแรงกล้าที่จะทำโคงการหนึ่งให้สำเร็จ แต่คุณกลับเตร่ไปเตร่มาแทน ให้หาทางที่จะรับโทษความเกียจคร้านของคุณ จงมีความรับผิดชอบต่อพฤติกรรมทั้งทางด้านบวกและด้านลบ
จงแวดล้อมตัวคุณเองด้วยคนซึ่งจะไม่อดทนกับความไร้สาระตามปกติวิสัยของคุณ อย่าเข้าร่วมเป็นสมาชิกของกลุ่มคนที่ทำตัวตามสบาย จงไปยังที่ซึ่งมีความคาดหวังสูง ที่ซึ่งมีความกดดันในการปฏิบัติงานสูง การทำเช่นนั้นเป็นส่วนหนึ่งของวิธีการที่นำไปสู่ความมั่งคั่งและความสุขด้วยเช่นกัน

หลายคนรู้ว่าการมีเป้าหมายและทำตามเป้าหมายเป็นเรื่องที่ดี แต่คนส่วนใหญ่จะไม่มุ่งมั่นในการตั้งเป้าหมาย ทำไมน่ะหรือ? เพราะว่ามันเป็นงานที่ต้องใช้เวลาและความคิดเป็นอย่างมาก แต่กระนั้น มันก็น่าขันเป็นที่สุดที่คนส่วนใหญ่ยังทำงานหนักไม่เว้นแต่ละวันในงานที่พวกเขาไม่จำเป็นต้องชอบ แต่เมื่อขอให้ใช้เวลาวางแผนอนาคตของพวกเขาเอง พวกเขามักตอบว่า 'ไม่มีเวลา' พวกเขาปล่อยให้สิ่งนั้น ซึ่งก็คือ อนาคตของพวกเขาเลื่อนผ่านไป

คนส่วนใหญ่ไม่ได้สร้างแผนซึ่งทำไว้อย่างชัดเจน แต่คุณจงอย่าเป็นส่วนหนึ่งของคนส่วนใหญ่นั้น คุณจงอย่าไปตามที่ต่างๆด้วยนิ้วมือที่ประสานกันไว้ และสีหน้าที่แสดงความวิตกกังวล โดยหวังว่าสิ่งต่างๆจะดีขึ้น

ไม่ว่าคุณจะยอมรับหรือไม่ก็ตาม ในขณะนี้คุณคือผู้เล่นคนหนึ่งในกีฬาชีวิต เชื่อเถอะว่า ถ้าคุณไม่มีเป้าหมายที่จะยิงแล้ว คุณก็ไม่ได้เล่นกีฬาที่น่าตื่นเต้นอย่างแท้จริง ไม่มีใครจะจ่ายเงินแพงๆ เพื่อดูคุณเล่นกีฬาที่ไม่มีใครได้รับการบันทึกคะแนนหรอก

คุณอาจซื่อสัตย์และทำงานหนักไปตลอดชีวิตของคุณ แล้วจบลงด้วยการถังแตก และประสบความลำบากทางการเงิน คุณต้องเป็นให้ดีกว่าคนทำงานที่ดี คุณต้องเป็นให้ดีกว่าซื่อสัตย์ คุณต้องเป็นผู้วางแผนที่ดี ผู้ตั้งเป้าหมายที่ดี

จงเขียนเป้าหมายของคุณลงไป เพื่อแสดงให้เห็นว่าคุณรับผิดชอบต่อการพัฒนา เพื่อแสดงให้เห็นว่าคุณจริงจัง และเพื่อที่จะทำให้ดีขึ้น คุณต้องจริงจัง คุณไม่ต้องเคร่งเตรียด แต่คุณจำเป็นต้องจริงจัง ทุกคนก็หวังที่จะทำให้ดีขึ้นด้วยกันทั้งนั้นแหละ แต่ความหวังที่ไม่ได้รับการสนับสนุนด้วยการวางแผนที่ชัดเจนก็สามารถทำให้คุณเจ็บปวดได้เช่นกัน ดังคำในพระคัมภีร์ที่กล่าวไว้ว่า 'ความหวังที่ล่าช้ายาวนาน ทำมห้จิตใจเจ็บป่วย' เพราะสิ่งที่แย่ยิ่งกว่าความหวังอันเลื่อนลอย คือ ความเลื่อนลอยที่แสนสุข 

เพื่อที่จะให้เป้าหมายของคุณเปลี่ยนแปลงตัวคุณ คุณต้องตั้งมันให้สูงไว้ ตั้งมันให้ไกลเกินเอื้อมพอที่จะทำให้คุณเติบโตและเหยียดสูงขึ้นไป ตั้งมันให้สูงพอที่ตะปลุกเร้าจินตนาการของคุณ และกระตุ้นให้คุณเกิดการกระทำ แต่เช่นเดียวกับที่คุณตั้งเป้าหมายให้สูงพอที่จะดึงคุณขึ้นไป จงอย่าตั้งมันให้ห่างไกลจากคุณมากจน คุณเสียกำลังใจไปก่อนที่จะเริ่มต้น

คุณค่าที่แท้จริงในการตั้งเป้าหมาย ไม่ใช่เพื่อการบรรลุมัน การได้มาซึ่งสิ่งต่างๆที่คุณต้องการเป็นเรื่องที่มีความสำคัญรองลงมา เหตุผลหลักในการตั้งเป้าหมาย คือ การบังคับให้คุณเปลี่ยนเป็นคนที่คุณต้องเป็นเพื่อที่จะบรรลุมัน 

จงให้เงินหนึ่งล้านกับใครบางคนซึ่งไม่ได้เป็นเจ้าของทัศนคติของเศรษฐีเงินล้าน แล้วคนผู้นั้นมักจะสูญเสียมันไปเป็นส่วนใหญ่ แต่จงเอาความมั่งคั่งทั้งหมดไปจากเศรษฐีเงินล้าน แล้วเขาหรือเธอผู้นั้นจะสร้างความมั่งคั่งอีกครั้งได้ทันที ทำไมน่ะหรือ? เพราะว่าคนซึ่งได้สถานภาพเศรษฐีเงินล้านเหล่านั้น ได้พัฒนาทักษะ ความรู้และประสบการณ์ที่เขาสามารถทำกระบวนการที่จะเป็นเศรษฐีเงินล้านได้ครั้งแล้วครั้งเล่า

ลองใคร่ครวญคำถามนี้ 'คนประเภทไหน ที่คุณจะต้องเป็น เพื่อให้ได้ในสิ่งที่คุณต้องการ?'  แล้วตอนนี้ คุณเป็นรึยัง ถ้าไม่ การพัฒนาอะไรที่จำเป็นที่จะสามารถทำให้คุณเป็นคนๆนั้น   คำตอบจะให้เป้าหมายบางอย่างแก่คุณเพื่อการพัฒนาส่วนตัว

เมื่อมีการตั้งเป้าหมาย มันง่ายที่จะถูกล้มคว่ำเมื่อลงมือเขียนมัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการตั้งเป้าหมายครั้งแรก จงผ่อนคลาย .. ถ้าคุณไม่ได้รู้สึกว่าคุณถูกฝึกมา เพื่อที่จะได้รับสิ่งที่คุณต้องการ จงจำสิ่งนี้ไว้ ความสามารถของคุณจะเติบโตจนเท่าเทียมกับความฝันของคุณ นี่คืออำนาจวิเศษในการตั้งเป้าหมาย ยิ่งคุณทำงานหนักเพื่อเป้าหมายของคุณมากขึ้นเท่าไหร่ โอกาสใหม่ๆยิ่งจะแสดงตัวของมันออกมาให้คุณเห็นมากขึ้นเท่านั้น และภายในโอกาสใหม่ๆแต่ละโอกาส จะเป็นเมล็ดพันธ์ของคำตอบต่อปัญหาก่อนๆ ที่ดูเหมือนไม่สามารถหาคำตอบได้