มันดีกว่าที่จะแก่ลงอย่างมีสุขภาพดี คนส่วนใหญ่ไม่ได้ตายเพราะอายุมากหรอก แต่เขาตายเพราะความละเลย " แจ็ก ลาเลน
การให้ เป็นความสุขใจ ถึงแม้จะจับต้องไม่ได้ แต่ผลก็มีความหมายและคงทนถาวรที่สุด เงินเท่าไหร่จึงจะซื้อความเติมเต็ม ความพึงพอใจและความภาคภูมิใจได้ จากการที่เรารู้ว่าเราได้ให้ความรัก ให้ความช่วยเหลือ ให้สิ่งที่ผู้คนต้องการ และให้ความห่วงใย ราคาเท่าไหร่ก็ประเมินไม่ได้
คนที่ล่าเงิน โดยเห็นมันคือสิ่งที่ต้องลงเอยด้วยให้ได้ จะต้องพบกับความผิดหวังอย่างแน่นอน เพราะพวกเขาไม่ได้จดจ่อไปที่อะไร ที่พวกเขาสามารถเสนอหรือทำได้ เพื่อทำให้คนอื่นเติมเต็ม แต่พวกเขากลับจดจ่อไปที่อะไรที่สามารถได้มาในขณะที่จ่ายออกไปให้น้อยที่สุด ซึ่งพอดีกับแรงขับดันอันเห็นแก่ตัวของเขาเอง
คนที่คอยแต่จ้องจะเอาของคนอื่น จะมีจุดจบด้วยการกลืนกินของของตัวเอง เพื่อที่จะได้มาคุณต้องให้ คนที่จ้องแต่จะรับจะถูกเอาไป และคนที่คอยแต่จะให้ จะมีแต่ได้มา
เราสามารถตัดสินใจได้เอง ว่าเราอยากจะเยี่ยมยอดในเรื่องใด ในขณะที่คนส่วนใหญ่ 'รอ' ให้สิ่งนี้มาถึงเองหรือหวังให้คนอื่นมาทำให้ เราต้องริเริ่มสิ่งนี้ด้วยตัวเอง ไม่มีใครทำสิ่งที่เราต้องทำด้วยตัวเราเอง ให้เราได้
คนส่วนใหญ่ทำงานวันแล้ววันเล่า บางครั้ง ทั้งชีวิตการทำงาน โดยไม่เคยคิดว่าจะต้องยอดเยี่ยมในสิ่งที่พวกเขาทำ
คุณจะพบว่าทุกๆชีวิตจะยิ่งใหญ่ขึ้น เมื่อคุณตัดสินใจว่าคุณจะต้องเก่งที่สุดในด้านที่คุณทำ ถ้าคุณไม่ตัดสินใจแน่วแน่ที่จะโดดเด่นในด้านที่คุณเลือก ความครึ่งๆกลางๆก็จะเป็นมาตรฐานของคุณ
จงเข้าใจว่า ความยอดเยี่ยมไม่ใช่จุดหมายปลายทาง แต่มันเป็นการเดินทาง และคุณจำเป็นต้องเยี่ยมยอดไปตลอดชีวิต คุณจะไม่มีวันประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ถ้าคุณไม่พยายามค้นหาว่าคุณมีดีด้านไหน หรืออีกทางเลือกก็คือ การถูกลงโทษโดยต้องทำงานแบบครึ่งๆกลางๆ 8หรือ10 ชม ไปตลอดชีวิต
คุณหวังผลตอบแทน ได้ตามสัดส่วนที่คุณทุ่มเทลงไป